به نام یکتای بی همتا.. ضمن تبریک عید فطر و سلامُ عرض ادب.

قبل از ماه رمضان با چشیدن گرمای تابستونی، فکر میکرد سی روزش، بسیار سخت بگذره. هفته ی اول بغیر از روز دوم خیلی کم احساس تشنگی کردم و گرسنگی که برام معنایی نداشت. به تدریج هفته دوم، سوم و چهارم انرژی هام تحلیل رفت. اما آنچنان سخت نگذشت. تنها ناراحتیم این بود که از هفته دوم تا امروز باشگاه نرفتم..

امروز از مادرم پرسیدم: چه حسی داری ماه رمضان تموم شد؟

-ابتدا سکوت… ناراحتم.. که از این ماه بهتر استفاده نکردم.

-مامان لطفا شعار نده. هیچ انسانی از گرسنگی که بماند، از تشنگی لذت نمی بره.

-خوب عادت کردیم دیگه پسر.. چند روز اول سخت بود.

-تو مبدونستی روزه گرفتن برای بدن ضرر داره؟

-استغفرالله، ضرر چیه؟

-عزیزم تو این گرمای تابستون به علاوه، فعالیت بدنی منجر به کم شدن آب بدن و در نتیجه آسیب به کلیه ها و… میشه. شاید دستگاه گوارشی، کمی استراحت کنه. اما من مطمئنم بخاطر نحوه ی نادرست تغذیه، مخصوصا در افطار (پر خوری، چای داغ، آب سرد و..) به معده و دستگاه گوارشی هم آسیب میرسونه…

من فکر میکنم خداوند بیشتر بخاطر سلامتی معنوی انسان، روزه رو اجبار کرده. در واقع منافع معنویش به ضرر مادیش می چربه. به عنوان مثال وقتی که ما مریض میشیم. دکتر یه سری داروهایی میده که برای بدن ما مضره. اما ارزش خوب شدن رو داره.