{ درود

کاش گرونی نبود؛من میتونستم دوربین عکاسی مورد علاقم رو برای به تصویر کشیدنِ حرف دلم بخرم.

کاش در طول ترم درس میخوندم و همه ی کلاس ها رو شرکت میکردم. روز های پایانی ترم، راحت تر و منت همکلاسی رو نمی کشیدم. کاش مرز های کاغذی وجود نداشت؛ دولت ها شکل نمیگرفتند. جنگ های جهانی روخ نمیداد.

کاش همه جا صلح بود؛ انسان، انسان رو شکنجه و در نهایت نمیکشت. و دوربین فیلم برداری برای ثبت این لحظات کشف نشده بود.

کاش، کسی کاش نمیگفت.

کاش، کاش و کاش..

همه ی حرفامو پس میگیرم! شاید اینطوری بهتر باشه.

[دوشنبه - ششم خردادِ نَوَد و یک]

بدرود }